امروز احساس کردم که خوب می تونم حس یه زندانی رو درک کنم، احساس کسی که نه می تونه با دنیا ارتباط برقرار کنه و نه دنیا بهش سر می زنه. شاید هم شبیه حس کسی باشه که هم کور شده باشه و هم کر. شایدم با حس هر دوی اینها خیلی فرق داشته باشه، به هر حال من که نمی تونم مطمئن باشم اونا دقیقاً چه حسی رو تجربه می کنن. فقط می دونم توانش رو دارم اما جوازشو ندارم، همین.
سهشنبه، مرداد ۸
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر